Eenhoorn, Initial Public Offering, of wat?

door Rod Turner BOLD magazine 7 januari 2016

Originele artikel

Terwijl experts verwachtten dat 2015 een geweldig jaar zou worden voor beursintroducties, was de realiteit heel anders. Startups zijn overal en brengen een revolutie teweeg in onze economie. Je zou denken dat er een stortvloed aan beursintroducties zou komen zodat deze bedrijven het kapitaal zouden krijgen dat ze nodig hebben om te groeien. Verrassend genoeg verliep het afgelopen anderhalf jaar in de wereld van IPO's traag. De beursintroducties verliepen in het laagste tempo sinds de bankencrisis in 2009.

De statistieken laten zien hoe stil het is geweest in de wereld van beursintroducties (IPO's). In de San Francisco Bay Area waren er in de eerste helft van 2014 slechts 11 IPO's. In 2015 zag het technologiecentrum van de VS slechts drie IPO's: Box, Apigee en FitBit, dat in juni naar de beurs ging met een waardering van 4.1 miljard dollar. Landelijk waren er halverwege 2015 slechts acht door durfkapitaal gefinancierde IPO's (tegenover 115 in 2014), merkte voormalig hedgefondsmanager Andy Kessler op in de Wall Street Journal , afgezien van Tesla en een paar andere uitzonderingen. Volgens NASDAQ is betaalinnovator Square met 43 procent gestegen in de meest recente door durfkapitaal gefinancierde investering, maar pas nadat de oorspronkelijke prijs met 25 procent was verlaagd, een dynamiek die eind 2015 vaker voorkwam. Drie andere bedrijven stelden hun IPO uit, vanwege minder dan ideale marktomstandigheden.

Waarom die afkoeling? Om te beginnen werken beursintroducties (IPO's) over het algemeen het beste in extreme gevallen (zoals bijvoorbeeld Uber), en zoals we allemaal weten, werken extreme gevallen het best onder ideale omstandigheden. Die omstandigheden zijn nu niet ideaal, zoals de aandelenmarkt in 2015 liet zien – die vrijwel vlak eindigde, wat het tempo van beursintroducties doorgaans laag houdt. We kunnen ook deels de schuld geven aan de Sarbanes-Oxley-wet, die het toezicht op beursgenoteerde bedrijven heeft verscherpt en het duurder heeft gemaakt om beursgenoteerd te zijn. Een andere belangrijke factor is de decimalisering van aandelentransacties in 2001, die de winstmarges van brokers met twee derde verlaagde, waardoor kleinere IPO's in elke marktomgeving onaantrekkelijk zijn geworden en zelfs grote IPO's onaantrekkelijk in gemengde marktomstandigheden.

Ongeacht de redenen zijn er genoeg prikkels om een ​​beursgang uit te stellen of helemaal te vermijden als een bedrijf in plaats daarvan voldoende privékapitaal kan aantrekken. Sommige oprichters die naar de beurs zijn gegaan, hebben spijt van hun keuze. Jack Ma , de medeoprichter van Alibaba, verwoordt de mening van veel oprichters toen hij tegen de WSJ zei : "Als ik een tweede leven had, zou ik mijn bedrijf privé houden."

De behoefte aan een middenweg

Al met al wijst het ontbreken van kansen op de traditionele markt op de behoefte aan een middenweg die uitstekende bedrijven in staat stelt kapitaal aan te trekken, met name in perioden waarin de IPO-markt niet ideaal is. Een van de opkomende antwoorden is Verordening A+. Het vermogen om eerlijke waarderingen te bereiken en voorzichtige hoeveelheden kapitaal aan te trekken (tot $ 75 miljoen per jaar) kan groei ondersteunen in markten zoals die waarin we ons momenteel bevinden.

Naar mijn schatting zijn er zo'n 660,000 Amerikaanse bedrijven in een middenfase met een omzet tussen de 4 en 200 miljoen dollar die geen toegang hebben tot groeikapitaal. Voor succesvolle bedrijven in deze categorie met een reële groeipotentie is Regulation A+ niet alleen een goede oplossing; in veel gevallen is het wellicht de enige aantrekkelijke optie die ze hebben.

Overweeg de voordelen van Reg A+: hiermee kunnen particuliere bedrijven hun aanbod voor het eerst efficiënt promoten op plaatsen die u misschien niet verwacht - sociale media, PR en advertenties. Met Reg A+ kunt u uw bedrijf vrijelijk promoten, zolang u zich aan de feiten houdt en hype en overdrijving vermijdt (en zou dat niet de manier moeten zijn waarop u uw organisatie toch promoot)? De kosten van het maken van het aanbod zijn veel minder dan een IPO ($ 300k voor een aanzienlijk aanbod inclusief marketing en SEC-registratie / juridische kosten), en de kosten van rapportage na het aanbieden zijn ook veel lager - voornamelijk de kosten van een jaarlijkse audit.

Beleggers wereldwijd kunnen deelnemen. Aanbieders kunnen ervoor kiezen hun aandelen te noteren op de OTCQB- of OTCQX-markten voor een betere liquiditeit, of ze kunnen de rapportageverplichtingen minimaliseren. De keuze is aan het bedrijf. Ik verwacht dat Regulation A+ vanaf medio 2016 en de komende jaren veel Amerikaanse en Canadese bedrijven in staat zal stellen het kapitaal aan te trekken dat nodig is om hun marktpositie te versterken en het BBP aanzienlijk te verhogen.

Het is duidelijk dat het hoogseizoen voor IPO's in 2015 niet is gebeurd en dat 2016 er momenteel behoorlijk somber uitziet. Maar voor de middenfase-sector die meer omvat dan 660,000-ondernemingen, maakt Regulation A + het voor winstgevende bedrijven mogelijk die om zinnige voorwaarden vragen om het goed te doen in veel marktomstandigheden. En die mogelijkheid is een geweldige ontwikkeling voor iedereen.