Jullie zijn semi-beursgenoteerd, en de SEC bedoelt dat letterlijk.

Zodra uw aanbod is goedgekeurd, bent u nog niet "beursgenoteerd". Uw aandelen zijn niet "geregistreerd" bij de SEC en ze zijn niet "genoteerd" op een "beurs", tenzij u ook een apart noteringsproces hebt doorlopen. De SEC neemt deze termen serieus genoeg dat het losjes gebruiken ervan in uw eigen materiaal als misleidend kan worden beschouwd. U zou het bedrijf "semi-beursgenoteerd" kunnen noemen, en dat is de juiste benadering: in de kern nog steeds een besloten vennootschap, maar nu met daadwerkelijke verplichtingen om informatie te blijven verstrekken aan investeerders en de markt.

Die status brengt een ingebouwde valkuil met zich mee, en het is de moeite waard om die te begrijpen voordat je er onverwacht mee te maken krijgt. Volgens Sectie 12(g) van de Exchange Act – de regel die een besloten vennootschap verplicht zich te registreren en een volledig rapporterende onderneming te worden zodra ze bepaalde drempelwaarden voor omvang en aandeelhouders overschrijdt – moet een besloten vennootschap met een totaal vermogen van meer dan $ 10 miljoen en 2,000 geregistreerde aandeelhouders (investeerders die als eigenaar staan ​​vermeld in het eigen aandeelhoudersregister, niet hetzelfde als uiteindelijke begunstigden die via een broker aandelen bezitten) of 500 geregistreerde aandeelhouders die geen geaccrediteerde investeerders zijn, zich registreren en een volledig rapporterende onderneming worden. Hetzelfde strenge rapportageregime geldt voor bedrijven die genoteerd staan ​​aan de NYSE of Nasdaq. Dat is een reëel probleem voor een bedrijf dat juist kapitaal heeft aangetrokken om die last te vermijden.

Uitgevende bedrijven die onder Reg A+ Tier 2 vallen, krijgen een voorwaardelijke vrijstelling. U blijft buiten de volledige rapportageplicht zolang uw free float ( de dollarwaarde van uw aandelen in handen van niet-gelieerde beleggers: het deel van het bedrijf dat in handen van het publiek wordt verhandeld) onder de $75 miljoen blijft (of, als er nog geen openbare markt voor uw aandelen is, uw jaarlijkse omzet onder de $50 miljoen blijft), u een geregistreerde transferagent in dienst houdt en u aan uw Reg A+-rapportageverplichtingen voldoet. Voldoet u niet aan die laatste voorwaarde, dan komt de vrijstelling in gevaar.

Als je niet aan die laatste voorwaarde voldoet, komt de vrijstelling in gevaar. Sterker nog, ze kan zelfs helemaal verdwijnen.

De kalender waarop u zich nu bevindt

Hieronder wordt beschreven hoe de verplichtingen in het eerste jaar daadwerkelijk verdeeld zijn. Zie het als een kalender in plaats van een checklist, want de timing is vaak het struikelblok.

Reg A+ Tier 2 doorlopende rapportagekalender

De SEC schat dat het invullen van Formulier 1-SA ongeveer 188 uur in beslag neemt, dus begin ruim voor de deadline met het verzamelen van de benodigde gegevens, niet erna. Formulier 1-K vereist gecontroleerde jaarrekeningen plus een volledige update over uw bedrijf, eigendom en management. Dit is een grotere klus dan Formulier 1-SA, maar nog steeds minder dan wat een traditionele S-1-aanvraag vereist: bedrijven die een S-10 indienen, moeten dit binnen 60 tot 90 dagen doen, met een zwaardere audit- en interne controleverplichting. De 120 dagen de tijd en de lagere compliance-last zijn een van de redenen waarom we de meeste bedrijven in eerste instantie naar Reg A+ sturen: u krijgt echte rapportagediscipline zonder de kostenstructuur van een volledige beursgang.

Buiten dat vaste ritme dwingen bepaalde gebeurtenissen je onmiddellijk tot actie. Een wijziging van zeggenschap, een belangrijke nieuwe overeenkomst die je bedrijf fundamenteel verandert, een faillissementsaanvraag of jaarrekeningen die je niet langer kunt verdedigen: elk van deze situaties leidt tot het invullen van Formulier 1-U. De termijn is kort: vier werkdagen na de gebeurtenis, niet de twee die je elders misschien hebt gehoord. Als er iets belangrijks gebeurt, betrek je team dan dezelfde dag nog, niet pas op de dag dat de deadline wordt aangekondigd.

Nog een aparte rapportageplicht geldt. Deze is gemakkelijk over het hoofd te zien, omdat het helemaal geen periodiek rapport is. Als uw aanbieding nog openstaat, moet u minstens één keer per jaar een postkwalificatiewijziging indienen om uw financiële gegevens bij te werken, en opnieuw wanneer er iets fundamenteels verandert in het prospectus zelf. Deze verplichting staat los van uw 1-K- en 1-SA-schema's. Het afsluiten van de ene ontslaat u niet van de verplichting om de andere af te sluiten.

Tussen de indieningstermijnen door blijven de regels van kracht.

De formulieren zijn het zichtbare deel. Het deel dat daadwerkelijk juridische gevolgen kan hebben, is wat er tussen die formulieren gebeurt.

Als semi-beursgenoteerd bedrijf bent u, uw directie en uw controlerende aandeelhouders persoonlijk aansprakelijk voor misleidende verklaringen in alle documenten die u indient. De SEC behandelt deze documenten als onderworpen aan dezelfde anti-frauderegel, Regel 10b-5 ( De kernregel van de SEC tegen fraude: het verbiedt misleidende verklaringen of weglatingen in verband met de koop of verkoop van een effect) , die van toepassing is op elke openbare verklaring met betrekking tot een effect. Dat betekent dat een terloopse opmerking van uw CEO tegen een investeerder tijdens een koffiepauze wel degelijk gewicht in de schaal legt als deze in strijd is met wat er in uw prospectus of uw meest recente 1-K staat.

Het betekent ook dat je geen voorkeur mag hebben voor bepaalde informatie. Als je sommige beleggers wel via een Slack-kanaal of een besloten Facebookgroep op de hoogte houdt en anderen niet, creëer je een probleem. Die beleggers beschikken nu over essentiële informatie die de rest van de markt niet heeft, waardoor ze in de problemen komen als ze proberen te handelen en jij in de problemen komt omdat je de informatie in eerste instantie selectief hebt gedeeld. Plaats updates ergens waar elke belegger ze kan zien en beschouw "iedereen krijgt het tegelijk" als een regel in plaats van een voorkeur.

Als je materiële informatie hebt die nog niet openbaar is, verkoop je die niet, en laat je je managementteam die ook niet verkopen, totdat die informatie openbaar is: er is geen handelsplan nodig om aan dit principe gebonden te zijn.

Diezelfde logica geldt voor handel met voorkennis. Een bedrijf dat via een beursgang (IPO) naar de beurs gaat, schakelt een advocatenkantoor in om formele handelsvensters en blackoutperiodes vast te stellen. De meeste Reg A+-bedrijven beschikken niet over die infrastructuur. De onderliggende regel is echter identiek.

Wat uw investeerders hiervoor terugkrijgen.

Dit is het onderdeel dat het belangrijkst is voor de mensen die in uw kapitaalverhoging hebben geïnvesteerd, en het is waar Reg A+ zich duidelijk onderscheidt van het alternatief waarmee de meeste bedrijven het vergelijken: Regulation D.

Een investeerder die rechtstreeks aandelen van u heeft gekocht in uw Reg A+ aanbieding, kan deze over het algemeen doorverkopen zonder een wachtperiode, een lock-up van een jaar of een beperkende bepaling, zolang hij of zij geen bestuurder, directeur of iemand is die meer dan 10% van de aandelen van het bedrijf bezit. Aan deze gelieerde partijen gelden aparte doorverkooplimieten op grond van Regel 144, ongeacht in welke aanbieding zij hebben geïnvesteerd.

Vergelijk dat eens met een investeerder die is ingestapt via een Reg D-financiering, een private plaatsing aan geaccrediteerde investeerders onder Rule 506. Die aandelen zijn vanaf dag één aan beperkingen onderworpen, zelfs als het bedrijf later ook een Reg A+-aanbieding doet. Een niet-gelieerde partij moet Reg D-aandelen een volledig jaar aanhouden voordat ze deze vrij kan doorverkopen; een gelieerde partij moet datzelfde jaar afronden en daarnaast ook nog voldoen aan de volumelimieten van Rule 144 en de vereisten voor het indienen van documenten bij de broker.

Die lacune is een belangrijk argument voor Reg A+ boven andere vrijstellingen wanneer u besluit hoe u een kapitaalverhoging wilt structureren die gericht is op een brede beleggersbasis. We willen echter duidelijk stellen dat we niet aanbevelen welke SEC-vrijstelling het meest geschikt is voor uw specifieke situatie; dat is een beslissing die u samen met uw effectenadvocaat moet nemen. Wat we u wel kunnen vertellen, is dat de flexibiliteit bij wederverkoop een echt voordeel is voor uw beleggers in ruil voor de extra rapportageverplichtingen die u op u neemt. Het is de moeite waard om dit aan uw aandeelhouders uit te leggen wanneer u met hen bespreekt waarom die extra rapportages de moeite waard zijn.

Een belangrijke waarschuwing: de mogelijkheid tot wederverkoop is niet hetzelfde als een liquide markt. Dat uw investeerders wettelijk gezien vrij zijn om te verkopen, betekent niet dat er aan de andere kant van de transactie een koper klaarstaat: dat hangt ervan af of uw bedrijf daadwerkelijk wordt gepromoot bij een doelgroep van potentiële kopers. Dit is een apart project van compliance, en iets waar we met onze klanten veel tijd aan besteden.